|
Sérhljóðin
Sérhljóðin skiptast í einhljóð,
sem í nútímamáli eru 8 talsins (t.d. a, i, u), og tvíhljóð,
sem eru alls 5 (t. d. ei, æ, á). Einhljóð myndast þannig að talfærum
er stillt í ákveðna, fasta stöðu meðan hljóðið er sagt. Tvíhljóð
myndast á hinn bóginn með því að talfærin hreyfast frá myndunarstað
eins hljóðs til myndunarstaðar annars á meðan hljóðið er sagt. Alls
teljast sérhljóðin því vera 14 en trúlega eru þau ögn fleiri, eins
og nánar er bent á í kafla um tvíhljóðin. |
Samhljóðin
Samhljóðin skiptast líka í nokkra flokka
eftir myndunarhætti og myndunarstað. Þessir flokkar eru lokhljóð
(t.d. b og p) myndast með lokun talfæra í
munni og önghljóð,
(t.d. v og f ) myndast við þrengsli í talfærum, en það eru langstærstu
flokkarnir. Þá eru nefhljóð,
(m og n) sem eru einu hljóðin í íslensku sem myndast með loftsraumi um nef
og eiga sér mörg afbrigði, og loks hliðarhljóð
(l) og sveifluhljóð
(r) sem myndast á sérstakan hátt með tungu í munni. |