1. Skyndilega áttaði hún sig á því að andrúmsloftið í bókaherberginu var mettað nærveru hans. (102)
2. Enn einu sinni leitaði augnaráð hans niður að vörum hennar og enn einu sinni stóð hún á öndinni af eftirvæntingu. (107)
3. Það er orðið um seinan, sagði Jillian skyndilega ískaldri röddu og beindi augnaráðinu að Blaine. (115)
4. …og eins og venjulega var eins og augnaráð hans gældi við líkama hennar. (115)
5. Liz kinkaði hikandi kolli og brá í brún þegar hún áttaði sig á því að hún hafði misst málið. (115)
6. Blaine bandaði höfðinu í áttina að hestinum sem Jillian var að leggja á. (118)
7. Rannsakandi augnaráð hans beindist að Liz. (118)
8. Langir fótleggirnir voru huldir flottum reiðstígvélum til hálfs en að ofan var hann í fallegri ullarpeysu. (119)
9. Augu hans dökknuðu og eitt andartak dvaldi augnaráðið við lærið á henni. (119)
10. Þetta var æðislegt, hugsaði hún hugfangin með sjálfri sér þegar hún fann hestinn grípa tækifærið til að hlaupa feginshendi. (122)
11. Augnaráð hans var ekki lengur stingandi heldur hlýlegra og gældi við vanga hennar.
12. …og horfa á honum blæða út. (177)
13. Kuldalegt augnaráð hans féll á hönd hennar sem lá á handlegg hans og ósjálfrátt dró hún höndina að sér.
14. Hún naut þess að finna hrjúfa skeggstubbana strjúkast við vanga sinn. (225)

1. …blóðið hafði storknað yfir skurði sem lá niður allan vangann öðrum megin í andlitinu. (3)
2. Hann stökk frá glugganum og flatti sig upp að veggnum við hurðina. (65)
3. Hurðarhandfangið snerist og hurðin opnaðist. Tunglskinið skein inn um hurðina. (65)
4. Svona nýrakaður fannst henni meitlaðir andlitsdrættir hans hörkulegir og tilfinningalausir. (65)
5. Hún bölvaði í hljóði, sleit augnaráðið frá honum og hraðaði sér fram í eldhús. (67)
6. …hallaði sér upp að eldhúsbekknum og vafði handleggjunum um sig. (144)
7. Hún þandi út augun af undrun… (139)
8. Hún bandaði höndunum í kringum sig. (144)
9. Hún vafði handleggjunum um sig og starði yfir garðinn. (145)
10. Hún fann að hendurnar á sér voru farnar að skjálfa. (147)
11. Gaffallinn staðnæmdist á brauðinu en síðan skar hann sér annan bita. (190)
12. Ég er ekki lengur sextán ára, sagði hún loks og leit á hann í gegnum hálflokuð augun...

1. Hann leit annars hugar í kringum sig og augnaráð hans staðnæmdist við eina af yngri lögfræðingunum. (3)
2. …en svo varð henni skyndilega litið upp og augnaráð hennar mætti augnaráði Max brot úr sekúndu. (3)
3. Max þvingaði augnaráðið frá henni og lyfti vískíglasinu að vörum sér. (3)
4. Celine hafði sjálf valið húsgögnin og innanhússinnréttingarnar. (5)
5. Hún hélt kjólnum fyrir framan líkama sinn. (7)
6. Þegar þau höfðu fylgt Tom og Honoríu til dyra tók Max handleggina af öxlum Celine og nuddaði hnakkann. (11)
7. Hann ýtti sér mótviljugur frá henni. (14)
8. Celine hafði deplað tárin úr augunum og kvatt tilhugsunina um barn en þær hugsanir hafði hún lengi gengið með í kollinum.

1. Hún vafði handleggjunum um sig og reyndi að koma auga á eitthvað af viti. (26)
2. Shelby sneri sér við og starði á hann í gegnum löng og þétt augnhárin. (29)
3. Efnafræðin á milli okkar Dylan er í lagi en við eigum ekkert annað sameiginlegt. (97)

Eiginmaður í blíðu og stríðu
Þýðandi Rannveig Björnsdóttir
Ásrent, júní 1997

1. … meðalmaður á hæð með þunnt, ljóst hár og rauðbirkinn í framan. (9)
2. Hún hafði alltaf gengið með það í bakhöfðinu að Tom væri kannski bara að hitta hana til að geðjast föður sínum. (15)
3. Þau höfðu verið sammála um að halda lítið brúðkaup vegna veikinda móður hans og brottför Dan. (15)
4. Augnaráð hans leið yfir slétt hörund hennar… (17)
5. Sökum þess að hann var sú skræfa sem hann vissi að hann væri, hélt Dan sig sem allra mest utan dyra það sem eftir var vikunnar. (18)
6. Hann hélt augnaráði hennar föstu og renndi vörum yfir mjaðmir hennar og brjóst. (78)
7. Hún flatti lófann á brjóstkassa hans. (79)

1. Við skulum fara inn, sagði Jack og bandaði höfðinu í áttina að dyrunum. Hann átti þó í erfiðleikum með að slíta augnaráðið af þýska fjárhundinum. (3)
2. Hún var ávallt með brosið á reiðum höndum. (4)
3. Í stofunni hafði hún verið yfirliði borin af árásarmanninum og miskunnarlausum hníf hans. (6)
4. Cagney hafði ósjálfrátt vafið handleggjunum um mittið á sér þegar hurðin var opnuð en samt hefði ekkert getað búið hann undir sýnina sem mætti honum. (47)

1. Vindurinn skrjáfaði í laufum trjánna fyrir ofan og regnið streymdi inn um mölbrotnar rúðurnar. (3)
2. Hressileg framkoma hennar varð skammlíf. Hún virtist skreppa saman fyrir augunum á honum. (21)
3. Hún bandaði höfðinu að stólnum. Augun voru eins og dökkbláir hylir í andlitinu á henni (21)
4. Hún leit upp og hristi höfuðið. Augu hennar voru syndandi í ógrátnum tárum. ((22)
5. Rakar skyrtuermarnar klístruðust við ískalt hörund hans þegar hann vafði handleggjunum um líkama sinn. (25)
6. Það glamraði í klakabitunum þegar hún hallaði könnunni yfir glasið. Hönd hennar skalf og hún hitti ekki glasið. Hana svimaði og missti könnuna út úr höndunum á sér. (26)
7. Skeggstubbar þöktu vanga hans. Skyldi hann ekki einu sinni hafa farið í rúmið? (28)
8. Það var í síðasta skipti sem hún sá hann þar til kvöldið áður. (29)
9. Hann hafði að sjálfsögðu ekki vitað það … hve hún hafði freistast til þess að taka við brauðmylsnunum fyrst hún gat ekki fengið allt brauðið. (31)
10. Tessa hnyklaði brýnnar. Hún veðraði fjandskap á milli mannanna tveggja en gat ekki ímyndað sér hver ástæðan fyrir þeim fjandskap gæti verið. (39)
11. Tessa bandaði höfðinu að vinkonu sinni. (42)
12. Tessa fylgdist með tilfinningunum sem liðu yfir andlit hans og undraðist hve mikið hann hafði breyst. (43)
13. Hann engdist augljósa undir kaldhæðnislegum athugasemdum og augnaráði Sophie. (43)
14. Brún augu Sophie þöndust út. (43)
15. Hann settist en minnti helst á samanpressaðan gorm þar sem hann sat á stólnum. (76)
16. Hún gaf frá sér niðurbælt öskur og hljóp af stað upp hlíðina aftur. (88)
17. Snerting hans brenndi hana í gegnum þunn sumarfötin. (91)
18. Hann kreppti hnefana niður með síðunum og tróð höndunum í buxnavasana. (110)
19. Hún baðaði sig í þeirri huggun sem sterkur líkami Nick veitti henni og reyndi að hugsa ekki um neistana sem skutust á milli taugaendanna hér og þar í líkama hennar. (115)
20. Tessa opnaði hurðina að frystiskápnum og náði í bakkann með ísteningunum. (116)
21. Hann sleit varirnar frá vörum hennar, greip andann á lofti og lagði ennið að enni hennar. (117)
22. Niðurbæld rödd hennar skar í gegnum hjarta hans eins og hárbeitt rakvélarblað. Hann gróf hendurnar í buxnavösunum og vildi óska að hann gæti gert eitthvað. (123)
23. Hún var skyndilega orðin svo máttlítil og sökk saman í snjáðu leðursætinu. (145)
24. Tessa leit í kringum sig í fátæklega húsgögnum búinni íbúðinni. (146)
25. Hann gekk í áttina til hennar og kreppti hnefana niður með síðum. (146)
26. Lítill bréfmiði datt á gólfið. Hún braut hann sundur og las það sem á honum stóð. (168)
27. Hann vafði handleggnum um mittið á henni og þrýsti henni að sér. Varir hans lögðust yfir hennar í ástúðlegum kossi sem var lokið áður en hún hafði áttað sig. (208)