Ekki kannski erfiðar heldur sagnir sem fólk á í vandræðum að beygja rétt - beygja samkvæmt því sem reglur segja.

Sagnir eru afskaplega flókin orð, þau beygjast svo margvíslega. Í samanburði við aðra orðflokka eru þau eins og tugþrautarmaður við hliðina á íþróttamanni sem stundar eina eða tvær greinar eingöngu. Sagnir beygjast eftir

1. persónu (breytilegar eftir því hvaða persóna er á frumlagi þeirra)
2. tölu (mismunandi form í eintölu og fleirtölu)
3. hætti (þær geta verið í framsöguhætti, viðtengingarhætti og boðhætti, sem eru persónuhættir. Þær geta líka verið í nafnhætti, lýsingarhætti nútíðar og lýsingarhætti þátíðar, sem eru fallhættir.
4. tíð (þær hafa annað form í nútíð en þátíð og geta auk þess staðið í svokölluðum samsettum tíðum)
5. mynd (sagnir hafa svokallaðar myndir, birtingarform sem er mismunandi eftir því hvort áhersla er á geranda (germynd), báða aðila (miðmynd) eða þolanda (þolmynd).
6. styrk (sumar sagnir hafa sterka beygingu en aðrar veika og enn aðrar blandaða beygingu)

Kennimyndir sagna eru kerfi sem við notum til að skoða beygingu sagna, ekki síst hvort þær eru veikar, sterkar eða blandaðar. Við þekkjum þessar sagnir í sundur á endingum.

Allar veikar sagnir hafa endingu í þátíð eintölu: tala talaði - færa færði - dæma dæmdi - rekja rakti.

Allar sterkar sagnir eru endingarlausar í þátíð eintölu: bíta beit - bjóða bauð - bresta brast - gefa gaf - fara fór.

Blandaða beygingu hafa nokkara sagnir: 4 ri-sagnir og 10 núþálegar sagnir

Veikar sagnir hafa 3 kennimyndir:

Sterkar sagnir hafa 4 kennimyndir:

Ri- sagnir hafa 3 kennimyndir eins og veikar sagnir:

Núþálegar sagnir eru kallaðar svo vegna þess að þær mynda NÚTÍÐ alveg nákvæmlega eins og þegar sterku sagnirnar mynda þátíð (sjá t.d. líta - leit sem er sterk sögn, leit í þátíð, og vita - veit, sem er núþáleg og veit er nútíð, lítur út nákvæmlega eins og þátíðin leit) en hafa einhvers konar endingu í þátíðinni, allt öðruvísi endingar en veiku sagnirnar þó.

Beint í kaflann Vandi að beygja rétt
nóvember 2001 - svp