Dálítið sérkennilegt að setjast og skrifa dagbók. Það hef ég reyndar aldrei haft elju til að halda út nema þetta ár sem ég dvaldist í Suður-Frakklandi, við nám í Aix en Provence veturinn 1995-1996. Þá var það regla að setjast við tölvu að kvöldi og skrá það helsta sem hafði á þann dag drifið. Og svo skrúfaðist fyrir það þegar heim var komið. Heim í þennan annasama hversdag þar sem fáar stundir eru til að njóta með sjálfum sér. En núna, eftir að hafa róið að því við nemendur mína í Menntaskólanum á Akureyri að þeir skrifi dagbók í dag og sendi hana suður get ég ekki setið auðum höndum.

Fimmtudagurinn 15. október byrjar kaldur. Klukkan 7 hringir klukkan að vanda og ég dríf mig fram úr. Kaffi og þessi góðkunna ristaða brauðsneið með osti og apríkósusultu, sem þeir eru með á tilboði, 125 krónur dósin, í KEA þessa vikuna. Og þessi hefðbundnu morgunverk við að koma andlitinu í lag, bursta tennur og raka skeggbrodda. Mogginn ekki kominn þegar ég gái að honum um hálfátta, en að vanda er eitthvert raus á Rás 2, sem ég uppnefndi einu sinni Raus 2. Mogginn kom rétt fyrir klukkan 8, um það bil sem ég var að leggja af stað.

Fimmtudagar eru dagarnir sem skera sig úr hinum reglubundna kennsludegi sem hefst ella klukkan átta eða svo á undirbúningi suður í skóla og fyrsta kennslustund klukkan 8.15. Á fimmtudögum fer ég annað. Ég ek niður Gilsbakkaveginn og legg bílnum einhvers staðar þar, á bakvið Amarohúsið, og fer niður á 3. hæð í Krónunni - á Eflingu. Það er sjúkraþjálfunarstöð. Þennan morguninn er ég örlítið seinn fyrir. Þetta er nefnilega fyrsti morgunninn sem þarf að skafa duglega af bílrúðunum því það er sjálfsagt 6-8 stiga frost og í gærkvöldi var glerhálka á götum.

Varlega fór ég á staðinn og var samferða Þórhalli Páls niður á Eflingu. Þar var rólegt, Inga hafði boðað fjarveru svo ekki var fyrirsjáanlegt skemmtilegt kaffihlé þennan fimmtudaginn. Anna á Úrvali-Útsýn kom um svipað leyti og fáeinir aðrir sem ég kann ekki nöfn á. Stefán sjúkraþjálfari var kominn og svo náttúrulega Gunnar frændi minn Svanbergsson, sem sér um að halda gigtarhryggnum mínum eins nærri lagi og hægt er.

Eins og venjulega byrjaði ég á því að hjóla og gerði svo þessar hefðbundu æfingar í tækjunum. Elís nemandi minn kom skömmu seinna, orðinn titrandi af stressi fyrir málsöguprófið sem er í 2T í dag. Hann fór á bekkinn hjá Gunnari og svo kom röðin að mér. Gunnar beitti enn nýjum aðferðum við að losa um stirðleikann í mjóbakinu og á milli herðablaðanna og setti auk þess á mig hljóðbylgjur. Það var ágætt. Hann minnstist á hugleiðslukynninguna sem á að vera í MA um helgina og vill endilega fá mig með þangað

Eftir meðferðina fórum við og fengum okkur kaffisopa og Gunnar talaði um að ég þyrfti endilega að prófa heilsudýnuna sem Efling lánar fólki til reynslu og pantar svo fyrir mann ef maður vill kaupa. Sagðist hringja í mig seinnipartinn ef dýnan kæmi inn. Síðan fór ég og hélt áfram að gera æfingar og eyddi svo töluverðum tíma í teygjur áður en ég fór í sturtu

Ég hitti Þorstein Skúlason húðsjúkdómalækni. Hann sagði mér að nú væri svo komið að hann færi til Bandaríkjanna eftir 2 vikur, honum byðist ágætt starf þar á stofu hjá kunningja sínum, sem vildi fá sig til samstarfs og að taka smám saman við stofunni. Ólöf og krakkarnir kæmu vestur um áramót. Hann sagði hálfskítt að þurfa að fara, helst hefði hann viljað vera um kyrrt, en þegar þetta byðist og atvinnuleyfi væri í höfn væri ekki hægt að neita því. Ástandið hér væri ekki viðunandi, hann fengi ekki þá aðstöðu sem hann þyrfti á spítalanum og hvorki virtist nægur áhugi né metnaður hjá yfirvöldum að halda uppi góðri þjónustu og hann hefði einfaldlega ekki nóg að gera miðað við þá menntun sem hann hefði aflað sér. Ég sagði honum að ég yrði þá að fara suður til að fá þjónustu við exemið mitt og Lúpusinn, því ekki þýddi fyrir mig að fara til Reynis. Þorsteinn sagði að ég gæti gert það, en svo gæti ég líka skroppið vestur, þar gæti hann reynt að lækna mig í nokkra daga og svo gætum við skoðað lífið í nokkra daga á eftir

Ekki var til setunnar boðið, kennslutími nálgaðist. Ég skrapp heim, skipti um föt og dreif mig suður í skóla. Stefán Þór var að spjalla við nemendur á troðfullum Sal í löngufrímínútum og kynna starf sitt sem forvarnafulltrúi. Ég missti af því vegna þess að ég þurfti að fara í tölvu og prenta út prófið, sem ég samdi í gærkvöldi og sendi með tölvupósti svo ég gæti tekið það beint upp í tölvu í skólanum

Ég ljósritaði prófið, hitti Ómar Halldórs, sem er formaður Carminu, og ljósritaði handa honum nokkur eintök af bréfi sem ég átti heima um störf Carminunefndar, og skrapp svo aðeins niður á kennarastofu. Þar voru kökur, Ragnheiður á bókasafninu átti afmæli. Kyssti hana til hamingju og spjallaði smávegis við fólk, enda hafði meistari lengt löngufrímínútur vegna Stefáns. Svo var tími hjá 4F. Marinó var með fyrirlestur um Þórberg Þórðarson og Bréf til Láru. Það var greinilegt að hann hafði lesið þá bók vel og vandlega og kunnað mikið í henni áður en verkefnavinnan hófst. Fyrirlesturinn var bæði fróðlegur og glæsilegur og gaman að fá svona góða byrjun. Þóra frænka mín átti að vera næst með súrrealismann í Vefaranum, en það var ekki tími til að koma hennar lestri fyrir svo við frestuðum honum til næsta tíma.Næst var málsöguprófið hjá 2T. Allir mættir og talsvert stress, þetta eru svo metnaðarfullir krakkar. En allt gekk svona þokkalega þótt ég sæi fljótt að sumar gildrurnar sem ég hafði lagt í smáspurningunum höfðu villt fyrir jafnvel skynsamasta fólki. Prófinu lauk 10 mínútum síðar en til stóð, ég þurfti næstum að slíta blöðin úr höndunum á Elís, greyinu. Hann vill gera vel, strákurinn, og er á fullu að sanna sig vegna þess að hann kom nýr úr MR í haust. Margt er auðveldara en að skipta um menntaskóla.Ég missti af Carminunefndarfundi vegna þessa, en næst á dagskrá var tími hjá 4U. Hann varð ekki mjög langur vegna þess að fólkið er enn að undirbúa fyrirlestrana. Ég spjallaði við nokkra nemendur sem þurftu að fá leiðbeiningar um aðferðir og bera undir mig hvort væri í lagi að taka svona á þessu eða hinu efninu sem fyrir liggur. Loks var tími hjá 1A og ótrúlega mikið stress á stelpunum þar út af þessum blessuðu fornöfnum hvor og sinn og því öllu. Ég reyndi að skýra það vel og vandlega með dæmum og svo unnum við verkefni og ég held að þetta sé að koma

Ég skrapp heim, fletti Mogganum og fór svo í Landsbankann að ræða aðeins við Gunnu, þjónustufulltrúann minn, út af tryggingunum. Síðan upp í skóla aftur og vann í tölvunni fram undir kvöldmat. Fyrst gekk ég frá nemendaskránni fyrir handbókina sem Halla ritari er að ljúka við þessa dagana og síðan vann ég við Vef MA, var að laga krækjur og leiðrétta smáræði sem enn er þar af tæknilegum villum. Ég stakk eðlisfræðivefnum hans Þorsteins í samband svo nú eru komnir í gang vefir í íslensku, tölvufræði, stærðfræði, eðlisfræði og dönsku. Ég endurnýjaði líka fréttasíðuna og stakk þar inn athugasemdum til nemenda, bæði til að vísa þeim á krækjusíðuna á tölvufræðivefnum og brýna fyrir þeim reglur um notkun tölvustofnanna. Sigurlaug Anna kenndi lestrarnámskeiðið í dag og við spjölluðum dálítið að því loknu. Björn Vigfússon var líka að vinna eitthvað fram eftir en aðrir voru farnir heim snemma. Ég ræddi líka talsvert við Jóa Hermanns og Davíð Marinós en þeir eru að gera góða hluti í hljóðkerfismálunum og ætla að koma upp töluverðu ljósakerfi líka í Kvosinni. Þeir hafa miklu betri reglu á þessu en Hödda tókst að hafa í fyrra. Og þeir eru búnir að kreista fé út úr skólameistara og kaupa tæki, meðal annars gott útvarp, og ætla að fá nýjan mixer fljótlega. Ég fór heim á sjötta tímanum og var orðinn býsna þreyttur. Á símsvaranum var Gunnar Svanbergs og sagði að dýnan væri komin og ég gæti náð í hana, hann yrði á Eflingu til klukkan 7. Ég skrapp þangað, en hann var þá að enda tímann með bakhópnum. Ég tók dýnuna og fór með hana heim og gekk frá henni í rúminu. Fékk mér brauð og lifrarkæfu og aspargus með og hallaði mér á meðan ég hlustaði á útvarpsfréttirnar, en þær dóu út og ég vaknaði ekki fyrr en sjónvarpsfréttir voru um það bil búnar

Ég dundaði svo við ýmislegt við kertaljós fram eftir kvöldi, var að vinna að verkefnum og fara yfir málfræðiæfingar, skrifa ögn af tölvupósti og þar fram eftir götunum þar til ég dreif mig í háttinn um hálfeitt á þessari tækniþróuðu dýnu sem framleidd var upphaflega fyrir NASA til að nota í geimferðum. Og úti var nóttin svört og frosin.

Sverrir Páll Erlendsson
menntakólakennari
150748 2249
Ásvegi 29
600 Akureyri